yano78@jabber.org

Od dobrych kilku tygodni prowadzę z żoną walkę w kwestii imienia dla chłopca. Doszliśmy w końcu do porozumienia i postanowiliśmy nadać imię Szymon, ale świat cały zaprzysiągł się przeciwko nam i podobno Szymonów teraz jest od groma, więc odpada.

Dzięki del.icio.us od pc24 trafiłem na stronkę Skarbczyka imion. Oto efekt:

• Aleksy
• Dan
• Daniel
• Dominik
• Emil
• Feliks
• Filip
• Jacek
• Jędrzej
• Joachim
• Kamil
• Kasjan
• Krystian
• Łukasz
• Marcin
• Miłosz – imię zostało wybrane
• Sebastian
• Tomasz
• Witold
• Wojciech

No i teraz piłeczka po mojej stronie…

Ponieważ co jakiś czas Google komuś podsuwa tą notkę, więc oznajmiam, że wybór już został dokonany. Po szczegóły zapraszam do wpisów z września.

A bo ty głupia jesteś. Powinnaś mieć Linuksa!

Usłyszała od mamy koleżanka, która ostatnio użyła IE w dość ostateczny sposób.

Widać świadomość społeczeństwa w kwestii wyboru systemu operacyjnego jest o wiele większa niż by to wyglądało ze statystyk.

Od jakiegoś czasu niektóre informacje z mojego joggera dostępne są przez serwis Polska Mozilla Planet. Wystarczy, że użyję w notce jednego ze słów kluczy. I nie ma w tym nic dziwnego, jeśli weźmie się pod uwagę fakt, iż mam swój drobny wkład w promowanie Firefoksa czy dawniej Mozilli Suite.

Miłym zaskoczeniem okazała się jednak moja obecność na Polskiej Planecie Opery, choć częściej zdarza mi się komentować wady tej przeglądarki niż jej zalety.

Tak czy inaczej witam grono nowych czytelników.

PS: A tak swoją drogą, to czemu nie „Polish Mozilla Planet” albo raczej „Polska Planeta Mozilli”?

Dlaczego muszę tak silnie odczuwać najdrobniejsze zmiany ciśnienia? Od 2 godzin głowa mnie łupie i czuję się conajmniej jak w kuźni. Najgorsze, że w takich momentach wszelkie środki przeciwbólowe są raczej mało skuteczne.

Dawno temu przeglądając rzeczy pozostawione przez siostrę natrafiłem na coś takiego. Niestety nie znam autora. A ponieważ regularnie gdzieś gubię tę kartkę, więc postanowiłem umieścić to tutaj.

To Samo

Miłość jest pustką naszych wspólnie wymarzonych snów koloru zgniłego orzecha, myślących tylko o wygodach tego, co nazywamy Szczęściem. Słowo „kocham” jest pustym frazesem okalającym ciemność chodzącą w białym kitlu. Tęsknota jest ścianą, na której nakreślamy coraz większe znamiona przepłakanych godzin, łkających o zbudowanie z nich muru. Życie jest wygodnictwem istot brzemiennych, noszących w zanadrzach swych dusz przyziemne rozterki, kłopoty i żale. A my jesteśmy śmiertelnymi gruzami, zbudowanymi ze zdarzeń poprzedzających nasze urodzenia. Co zostanie dla tych, co przyjdą po naszych pożegnalnych, śmiertelnych uśmiechach? To samo. Miłość, Tęsknota, Życie,
tylko że inaczej nazwane.